Gitaar, piano en bas

Hilmar is sinds het ontstaan van CloseCall van de partij. Hij speelt slaggitaar en toetsen en neemt de tweede zanglijn op zich. Zijn eerste band bestond uit een duo "DoubleH". In de tweede band, "Last resource", ontmoette hij Peter. Het ontwikkelen van het schrijven en arrangeren van muziek is erg belangrijk voor hem. Doordat hij de invloeden die op zijn pad komen elke keer weer aan closeCall toe kan voegen, groeit hij in de muziek.

Zijn muzikale hoogtepunten waren onder andere een groot aantal optredens bij TVDrenthe en de deelname aan de drentsche uitvoering van “The Night of the Proms”.

Leadzang en percussie

Sinds het ontstaan van CloseCall is hij al van de partij. In eerste instantie als drummer en later als zanger. Opgevoed met onder meer "Crosby-Stills-Nash en Young", "The Beatles", " Dire Straits" en "Pink Floyd". Zijn muzikale voorkeur gaat op dit moment uit naar “Kane”, “Jason Mraz”, “Venice” en “Frank Boeijen”.

Peter heeft sinds zijn achttiende onder andere gespeeld in "Without Tracey" uit Hoogeveen, "Last Recource" uit Hoogeveen en "All I Want" uit Coevorden.

Zijn muzikale hoogtepunten waren onder andere de voorprogramma’s van " The Golden Earring", "Tamas" en "The Gathering". Daarnaast een groot aantal optredens bij TVDrenthe en natuurlijk de deelname aan de drentse uitvoering van “The Night of the Proms”.

Sologitaar en derde stem

Paul is sinds het ontstaan van CloseCall van de partij. Hij speelt solo- en slaggitaar en neemt de derde zanglijn op zich. Paul is net als zijn broertje Peter opgevoed met onder meer "Crosby-Stills-Nash en Young", "The Beatles", " Dire Straits" en "Pink Floyd". Zijn muzikale voorkeur gaat op dit moment uit naar “Sting”, “Marillion” en John Mayer”.

CloseCall is de enige band waar hij ooit in gespeeld heeft. Zijn muzikale hoogtepunten waren onder andere een groot aantal optredens bij TVDrenthe en de deelname aan de drentse uitvoering van “The Night of the Proms”.

Naam: Mark Gravemaker
Geboren: 1977
Ben in het bezit van een vrouwtje Suus en met haar heb ik 2 lieve kinderen gemaakt verder heb ik 1 buitenechtelijk kind genaamd Fender.

Ik speel basgitaar vanaf mijn 17de jaar en net zoals zo vele in meerdere bands gespeeld. dit waren bands uit Alkmaar, Egmond, Voorschoten en uiteindelijk ben ik beland in Hoogeveen bij de band CloseCall.
De muziek die ik gemaakt hebt (of althans een poging daartoe) varieert van het spelen van Metallica tot aan het maken van eigen werk met een nederlandstalige Schnit....
Mensen typeren mij als geen virtuoos maar een steady bass-speler waarschijnlijk zo gekomen vanwege het feit dat ik op school naar niets anders luisterde dan U2, toevallig is Adam Clayton ook geen persoon die wil opvallen met zijn basspel maar doet wat hij moet doen...I’ll keep it simple te guitarplayer does the rest.........

Ik ben in het bezit van een American Fender Precision Jazz Bass Deluxe wat wordt versterkt met behulp van Ashdown Basversterker.
Voor het intieme werk gebruik ik een semi-acoustische Cort en een fretloze Yamaha.

Ik ben op 18 jarige leeftijd begonnen met drummen in een cover-rockband genaamd ‘Quodlibet’ uit Havelte.
We speelden nummers van K‘s choise, Pearl Jam, Guns ’n Roses, Cranberries, Alanis Morissette enz.
Met die band heb ik heel wat optredens gehad, veel in café‘s, op Donderdag Meppeldag, in schouwburg Ogterop in Meppel enz.
Door studie’s van een paar bandleden zijn we uit elkaar gevallen.

Wanhopig ging ik op zoek naar een nieuwe band en op Google en wel met de zin “Drummer zoekt met spoed een band in Drenthe” vond ik Close Call.
Gelijk een mailtje gestuurd en al snel kreeg ik er een terug dat er al een drummer was maar dat hij nog niet wist of dit zijn roeping was. Er was dus nog hoop.
Een dag daarna kreeg ik weer een mailtje met de vraag om een keer contact op te nemen.
Dat gedaan en zo ben ik erbij gekomen.

Mijn muzieksmaak is er breed, ik hou echt bijna van alles.
Thuis heb ik eigenlijk van alles wel wat liggen van Klassiek tot Rammstein.
Mijn favoriete band is Genesis. (ook al bestaat deze band niet meer)
Mijn favoriete nummer is ook van Genesis: Driving the last spike.
Dat nummer zit zo goed in elkaar en ook de tekst is geweldig. Het gaat over de spoorweg-bouwers van Engeland rond 1900, hoe gevaarlijk het was en dat er veel mannen hun families niet meer terug zagen door ongelukken in tunnels en dergelijke.